فضل واستحباب تمتّع ظاهر شد به اعتراف خود خلافت مآب ، وچون نهى أو از تمتّع از ديگر روايات وإفادات ظاهر است لهذا كمال شناعت فتواى أو حسب حكم أو ثابت باشد . بالجملة ; اين روايت تشييد مباني طعن به أبلغ وجوه مىنمايد ، وشناعت حكم خلافت مآب ‹ 1403 › به اعترافشان ثابت مىسازد ، وتشبث به آن در انكارِ انكار متعة الحجّ از غرايب تمسكات است ; چه انكار خلافت مآب متعة الحجّ را به روايات وتصريحات أئمة وأساطين سنيه ثابت شده است ، پس اگر اين روايت دلالت بر انكارِ انكار هم مىكرد ، به كار نمىخورد به وجوه عديده سديده ، چه جا كه هرگز آن دليل نفى انكار نمىتواند شد ، آرى شناعت انكار از آن البتة به أبلغ وجوه ظاهر است . نهم : آنكه روايت احمد - كه خود ولى الله نقل كرده - دلالت دارد بر آنكه : خلافت مآب با وصف اتصاف به انصاف واعتراف به آنكه متعة الحجّ سنت جناب رسالت مآب ( صلى الله عليه وآله وسلم ) است ، جسارت بر منع از آن نموده يعنى به اظهار خوف اعراس با نسوان انكار آن ظاهر فرموده . ونسائي در اين روايت تصريح [ به ] نهى نقل نموده ، چنانچه به اسناد خويش آورده :